Teren znajdujący się obecnie w granicach gminy Konarzyny nie był w przeszłości penetrowany archeologicznie, z pojedynczymi wyjątkami - przypadkowe znaleziska grobów skrzynkowych kultury pomorskiej. Zainteresowanie budziły też obiekty o wyodrębnionych własnych formach terenowych, jak grodzisko czy kurhan kultury amfor kulistych (KAK) w Ciecholewach.
Dopiero w ostatnich latach, po przeprowadzeniu badań powierzchniowych w ramach programu AZP (Archeologiczne Zdjęcie Polski; arkusze - 20-32, 20-33, 21-31, 21-32, 21-33, 22-31, 22-32, 23-33) pozwala na szersze spojrzenie na zakres zasiedlenia i użytkowania przestrzeni będącej w granicach gminy Konarzyny.

Obiekt wpisany do rejestru zabytków.

KONARZYNY

Kościół parafialny p.w. św. Piotra i Pawła, murowany, 1731 r. - 1744 r.
Nr rejestru A - 214 2525116 z dn. 30.11.1929 r., wł. Parafia w Konarzynach,
- w zbiorach Oddziału Dokumentacji Zabytków w Warszawie,
- z zbiorach Biura Dokumentacji Zabytków w Warszawie.

Obiekty w ewidencji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków:

KONARZYNY

Budynek mieszkalny Nr 28, drewniany, 2 poł. XIX w.,
Budynek mieszkalny Nr 30 drewniany, 2 poł. XIX w.,
Budynek mieszkalny Nr 76 murowany, 2 poł. XIX w.,

KONARZYNKI

Zespół folwarczny, wł. prywatna (wcześniej Okręg. Przeds. Przem. Mięsnego Koszalin)
murowany, k. XIX - pocz. XX w., (BDZ),

KORNE

Dworek, wł. prywatna (wcześniej Tuczarnia Chorzelin)- murowany, 2 poł. XIX w.,
Cześć zespołu folwarcznego, wł. prywatna (wcześniej Okręgowe Przedsiębiorstwo Przemysłu Mięsnego Koszalin) - murowany, 2 poł. XIX w. - pocz. XX w.; rozebrany - pozostał 1 obiekt adaptowany na przetwórstwo drewna - tartak.

NIEROSTOWO

Budynek mieszkalny Nr 20, drewniany, 1910 r.,
Budynek mieszkalny Nr 21, drewniany, poł. XIX w.,
Budynek inwentarski Nr 21, drewniany, poł. XIX w.,
Budynek mieszkalny Nr 22, drewniany, poł. XIX w.,
Zagroda Nr 23, drewniana, pocz. XIX w.,
Budynek mieszkalny Nr 25 (ob. bud. gospod.), drewniany, k. XIX w.,
Budynek mieszkalny, drewniany, k. XIX w.,
Budynek mieszkalny Nr 27, drewniany, 1919 r.,
Stodoła Nr 27,
Budynek inwentarski Nr 27, drewniany, murowany, pocz. XX w.,
Budynek gospodarczy Nr 27, drewniany, ok. 1900 r.,

PARSZCZENICA

Budynek mieszkalny Nr 1, drewniany, 2 poł. XIX w.,
Budynek mieszkalny Nr 6, drewniany, r. 1924,

ŻYCHCE

Zespół folwarczny, murowany, XIX w. 1910-15 r.,
Zagrody osadnicze, Nr Nr 1-7, 9-10, 16-24 drewniane, r. 1937.

Ponadto do rejestru wpisane są cmentarze w Konarzynach, Żychcach i Ciecholewach

Parki w ewidencji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków:

KORNE

Położenie: przy drodze Konarzyny -Sąpolno ( po północnej stronie) w sąsiedztwie dworku z II poł. XIX w.

KONARZYNKI

Położenie: w południowej części wsi w sąsiedztwie zespołu folwarcznego z XIX/XX w.

ŻYCHCE

Położenie: pomiędzy drogą Konarzyny - Kiełpin a jeziorem Żychce, na południe od zespołu folwarcznego z XIX w.

Pomnik przyrody

Pomnikiem tym jest dąb szypułkowy o obwodzie w pierścienicy 487 cm, rosnący przy kościele katolickim w Konarzynach. Drzewo to osiągnęło wiek powyżej 700 lat, wysokość 28 m, rozpiętość korony 16 m. Znajduje się na terenie zwartego parku przykościelnego w Konarzynach o następujących gatunkach drzew - brzoza, lipa, klon zwyczajny, kasztanowiec. Celem ochrony tego dębu jest ochrona gatunkowa. Do proponowanych zakazów i ograniczeń należy zakaz prowadzenia jakichkolwiek zabiegów bez uzyskanej zgody Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody.